Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/4134 K.2014/1479

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Dosya kapsamı, kabul ve nüfus kaydına göre olay tarihinde 4 yaş 11 aylık olan mağdurun dedesine ait evin bahçesinde tek başına oynadığı sırada, sanığın buraya gelerek oyun oynama bahanesi ile mağduru yere yatırıp cinsel organını mağdurun anüsüne sokmaya çalıştığı, canı acıyıp mağdurun ağlaması üzerine sanığın eyleminden vazgeçerek olay yerinden uzaklaşması şeklinde sübut bulan olayda, sanığın eylemini tamamlamasına ciddi bir engel neden olmadığı,

hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkân dahilinde bulunduğu halde mağdurun ağlaması üzerine icra hareketlerine kendiliğinden son verdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 36. maddesi hükmü uyarınca gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanmak suretiyle, sanığın eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit nitelikteki cinsel istismar suçu olarak kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde vücuda organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar suçuna teşebbüs suçundan ceza tayin edilmesi,