Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/431 K.2014/3736

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Katılanın 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan kamu davasında doğrudan zarar görmediği, bu suça yönelik davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin katılan vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Katılanın aşamalardaki anlatımları, tanık beyanları, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, suç tarihinde sanıkla kayden evli bulunmasına rağmen açtığı boşanma davası nedeniyle uzun süredir sanıktan ayrı yaşayan katılanın, arkadaşı tanık Perihan ile kuaförde bulundukları sırada, kimliği tespit edilemeyen arkadaşı ile buraya gelen sanığın evliliğin devamı konusunda konuşup boşanma davasından vazgeçirmek için silah tehdidi ile katılanı araca bindirerek Çatalca tarafına götürdüğü,

burada bir süre tuttuğu katılanı görüştüğü kendi yakınlarının ikna etmesi üzerine şahsına bir zarar vermeksizin orada bulunan bir otele bırakarak ayrıldığının sübut bulması karşısında, 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanığın eylemine uyan suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK ilgili hükümlerinin karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun belirlenmesi suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraatine hükmolunması,