Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/4402 K.2014/2353

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 234/2 ve 236/3. maddeleri uyarınca mağdureler Gülcan ve Yasemin'in zorunlu vekil ve psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi bulundurularak dinlenmeleri gerekirken bunlara uyulmaması inceleme tarihinde mağdurelerin 18 yaşını ikmal etmesi nazara alındığında telafisi mümkün bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın mağdureler Müşerref ve Gülcan'a 21.10.2009 tarihinde parkta pantolonun fermuarını açıp cinsel organını göstermek suretiyle tek fiil ile birden fazla kişiye karışı cinsel taciz suçunu işlediği, 12.01.2010 tarihinde de yolda yürüyen mağdure Yasemin'e aynı şekilde cinsel organını gösterdiği anlaşılmakla, sanığın kastının yoğunluğu suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve sanığın cinsel organını göstermesinin cinsel taciz suçu yanında ayrıca hayasızca harekette bulunma suçunu da oluşturmasına karşın TCK.nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren cinsel taciz suçundan hüküm kuruluyor ise de; hayâsızca hakarette

bulunma suçunu düzenleyen aynı Kanunun 225. maddesinde cezanın alt sınırı 6 ay olarak belirlendiğinden, hakkaniyet ve orantılılık ilkesi gözetilerek bu ceza miktarının altında kalmayacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak bir ceza belirlenip, mağdureler Gülcan ve Müşerref'e yönelik eylemi nedeniyle bir kez TCK.nın 105/1 ve 43/2., mağdure Yasemin'e karşı eylemi nedeniyle bir kez 105/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde iki kez 225/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

Sanık müdafiin 05.04.2010 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine karşın, müstehcenlik suçunda hükmedilen adli para cezasının TCK.nın 52/4. maddesi gereği taksitlendirilip taksitlendirilmemesine ilişkin bir karar verilmemesi,