Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/4562 K.2013/13853

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçundan mahkûmiyetine diğer atılı suçtan beraatine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.11.2005 gün ve 2005/351 Esas, 2005/310 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ile katılanlar ... ve ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve ek tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yüklenilen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun tabi olduğu kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, sanığın mahkemece sorgusunun yapıldığı 31.07.2002’den inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımının gerçekleştiği, bu itibarla sanık müdafiin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın CMUK.nun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zaman aşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığa tayin edilen cezanın miktarı itibarıyla hükmün infazı aşamasında 765 sayılı TCK.nın 31 ve 33. maddelerinin uygulanması mümkün görüldüğünden, anılan Kanun lehe kabul olunduğu halde mahsupta 40. madde yerine 5237 sayılı TCK.nın 63. maddesinin uygulanması hususu da sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.