KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2012/5215 E., 2014/2679 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Fuhuş
- Hüküm
- Mahkûmiyet (iki kez
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanıklar müdafiin, 08.12.2010 tarihinde tebliğ edilen hükümleri 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süreden sonra 17.12.2010 günlü dilekçe ile temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;
Sanığın mağdurlara değişik zamanlarda birden çok kez fuhuş için aracılık etmesine rağmen, TCK.nın 43/1. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;
Sanığın mağdurlara değişik zamanlarda birden çok kez fuhuş için aracılık etmesine rağmen, TCK.nın 43/1. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
-2-
Ancak;5237 sayılı TCK.nın 191/2. maddesinde uyuşturucu madde kullanan kişi hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri öngörülmesi karşısında, sanık ...'un adli sicil belgesindeki 765 sayılı TCK.nın 404/2. maddesine ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2012/5215, K. 2014/2679, 4 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama