Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/525 K.2013/12275

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.02.2010 gün ve 2009/433 Esas, 2010/36 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdur vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

03.02.2010 tarihli celsede katılan mağdur ...'un beyanlarının tespiti sırasında 5271 sayılı CMK.nın 236/3. maddesi uyarınca duruşmada hazır bulundurulan psikolog bilirkişinin mağdurun olayla ilgili yaşadığı travma nedeniyle psikolojik yardım alması gerektiğini belirtmesi karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/5-56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinden,

bir çocuk psikiyatri uzmanı ve bir adli tıp uzmanının zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre en az beş uzmandan oluşturulmuş bir heyetten, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,