Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/6169 K.2014/4053

Mahalli mahkemece üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, evine doğru yürümekte olan mağdureye takip ederek mağdureden ismini sorduğu, sanığın kendisini takip etmesinden rahatsız olan mağdurenin korkarak yürüşünü hızlandırdığı, evlerinin bulunduğu apartmana girmeden önce sanığın, mağdureyi durdurmak amacıyla mağdurenin kolundan tutmaya çalıştığı, ancak mağdurenin sanıktan kurtularak ve apartmana girerek kapıyı kapattığı, bunun üzerine sanığın da isminin ve telefon numarasının yazılı olduğu kartviziti kapının altından attığı,

mağdurenin de bu kartviziti alarak durumu babası olan müştekiye bildirdiği ve sonrasında mağdure ve müştekinin kolluğa müracaat ettikleri olayda sanığın mağdurenin kolundan tutmaya çalışma sebebinin yürümekte olan mağdureyle tanışmak ve konuşmak olduğu, cinsel arzuları tatmin amacına yönelik herhangi bir eyleminin söz konusu olmadığı,

bu nedenle çocuğun basit cinsel istismarı suçunun oluşmadığı ancak sanığın eyleminin bir bütün olarak cinsel taciz suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden mağdure ve müştekinin şikâyetlerinden vazgeçmeleri de dikkate alınarak cinsel taciz suçundan düşme kararı verilmesi gerekirken çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,