Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/636 K.2013/13210

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in yapılan yargılaması sonunda; eylemin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine dair ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.02.2010 gün ve 2007/131 Esas, 2010/5 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporunun aldırılması gerektiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 63. maddesi hükmü uyarınca da suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığını takdir yetkisinin münhasıran mahkemeye ait olduğu, hakimin bu konuda tam kanaat sahibi olamadığı durumlarda adli tıp veya psikiyatri uzmanından görüş alarak suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, Bergama Devlet Hastanesinin suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlediği 06.10.2005 tarihli rapora dayanılarak hüküm kurulması,

5237 sayılı TCK.nın 31/2-son cümle gereğince yaş küçüklüğü nedeni ile yapılacak indirim sonucu belirlenecek cezanın 7 yıl hapsi geçemeyeceği ve aynı Kanunun 62. maddesine göre yapılacak indirimin bu ceza miktarı üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, takdiri indirimin 7 yıl 6 aylık hapis cezası üzerinden yapılması suretiyle fazla ceza tayini,