Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/6574 K.2014/5451

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında cinsel taciz ve kötü muamele suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılanlar vekillerinin sair temyiz itirazları ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nın 232. maddesinin, yaralama, tehdit, hakaret gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında kalan aynı konutta birlikte yaşadığı kişilerden birine karşı şefkat ve merhametle açıkça bağdaşmayan çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi eylemleri kapsadığı, mağdurenin aşamalardaki anlatımları, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğine göre ise, babası olan sanığın mağdureyi bazen dövdüğü ve bir çok kez orospu ve benzeri sözler söylediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemlerinin ayrı ayrı kasten yaralama ve hakaret suçlarını oluşturduğu gözetilip, bu suçlardan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde kötü muamele suçundan mahkûmiyetine hükmolunması,

Mağdurenin babası olup, cinsel taciz suçunu aile içi ilişkiden kaynaklanan nüfuzunu kötüye kullanarak işlediği anlaşılan sanık hakkında TCK.nın 105. maddesinin 1. fıkrası ile hükmolunan cezanın aynı maddenin 2. fıkrası ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın, atılı suçları 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinde yer alan velâyet hakkını kötüye kullanmak suretiyle öz kızına karşı işlediği anlaşıldığı halde, cezanın infazından sonra başlamak üzere aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmemesi,