Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/6793 K.2013/2511

Cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Zara Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.01.2011 gün ve 2010/84 Esas, 2011/3 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, 11.04.2010 ve 13.04.2010 tarihleri arasında, dosyada mevcut katılan ...'ya hitaben yazdığı cinsel taciz içerikli mektupları, katılanın ikamet ettiği evin kapısına bırakma şeklinde gerçekleştirdiği eylemlerinin bütün halinde zincirleme şekilde cinsel taciz suçu kapsamında kaldığı anlaşılmasına rağmen TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca cezanın artırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu yönünden kurulan mahkûmiyet hükümlerin incelenmesine gelince,

Sanığın, iddianameye konu ve mahkemece kabul edilen katılan ...'ya hitaben cinsel taciz içerikli mektuplar bırakması eylemlerinin, katılan ...'ya ve annesi katılan ...'e karşı ayrıca TCK.nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,