Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/7011 K.2014/4852

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanık Veysel'in fuhuş yapılan ev ile kendisinin kullandığı evi yurt dışında yaşadığı anlaşılan T.C. isimli şahıstan altı aylık süreyle kiraladığı, fuhuş yapıldığı tespit edilen evde her üç mağdurenin de sanık Hasan'ın temin ettiği müşterilerle fuhuş yaptıkları, 11.03.2010 tarihinde tanık Hayri'nin sanık Hasan aracılığıyla fuhuş amacıyla fuhuş için kullanılan eve geldiği,

burada mağdureler ve sanık Veysel de olduğu halde sanık Hasan ile pazarlık yaptıkları, tanığın mağdure Lela ile cinsel ilişkiye girdikten sonra tekrar cinsel ilişkiye girmek için sanık Hasan'a tekrar para verdikten sonra fuhuş amacıyla mağdurenin bulunduğu odaya çıktığı, mağdurenin kabul etmemesi üzerine tanığın sanık Hasan ile konuşmaya çalıştığı,ancak sanık Hasan'ın evden ayrıldığı, bu sırada evde bulunan sanık Veysel'in tanığı evden kovduğu,

bunun üzerine tanığın da olayı kolluğa ihbar ettiği, kolluğunda bunun üzerine 11.03.2010 tarihinde 23.00 sıralarında her iki evde de arama yaptığı ve mağdurelerin kalmakta olduğu evde fuhuş yapıldığını tespit ettiği, ayrıca sanık Veysel'in evinde ve sanığın bizzat kendisinin kullandığı odadaki yatağın altında mağdure Zınaıda'ya ait iki adet pasaportun bulunduğu olayda sanık Veysel'in zincirleme surette üzerine atılı fuhuş suçunu işlediği gözetilmeden TCK.nın 227/2 ve 43. maddeleri uyarınca mağdure sayısı kadar cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,