KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2012/7910 E., 2014/5306 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'un adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olduğu halde, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından ve ayrıca sanıkların üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla işledikleri halde, TCK.nın 109/3-a maddesinin uygulanmaması aynı maddenin 6. bendinin uygulanması nedeniyle sonuca etkili olmadığından ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
TCK.nın 109/6. maddesinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümlerin uygulanacağının öngörüldüğü, dosya kapsamına göre kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerden herhangi birinin bulunmadığı gibi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri sırada sanık ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde ve sanık ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde mağduru yaralamaları şeklindeki eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında ayrıca kasten yaralama suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2012/7910, K. 2014/5306, 17 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama