Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/8143 K.2014/5819

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa, olayın meydana geldiği 08.12.2009 günü kollukta ve daha sonra Cumhuriyet Savcılığında dinlenilen tanıklar Z. M.ve F.M.un katılan B.. B..'un da aşamalarda değişmeyen iddiasını doğrular nitelikte "Araçta E.. K..'ın abisi B.. K.. var idi. B.. K.. araçtan aşağı indi, elinde bir kağıt parçası vardı, bunu babana vereceksin dedi ve o sırada B.. B..'un ağzını kapatarak ve kolundan da tutarak aracın kapısını da E.. K.. açarak araca bindirdiler, bindirdikleri sırada B..

B..'ta yardım edin diye bağırmaya başladı" şeklindeki anlatımları ve dosya içeriğine göre, sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu anlaşıldığından, sanıkların bilahare mağdureyi kendiliklerinden bırakmış oldukları da gözetilerek, bu bırakma soruşturma başlamadan önce mi yoksa sonra mı olduğu hususu araştırılıp sonucuna göre TCK.nın 110. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılarak bir hüküm kurulması yerine, tanıkların kovuşturma aşamasında değişen kendi içlerinde ve birbirleriyle çelişkili anlatımlarına dayanarak yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,