Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/8259 K.2014/499

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık M.. E..'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2011 gün ve 2006/27 Esas, 2011/75 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen ve özde tutarlı anlatımları, tanık Hamiyet'in bu iddiaları doğrular ve destekler mahiyetteki beyanları, sanığın, tanık Ercan'ın haline üzülerek tekrar işe alınması konusunda girişimlerde bulunduğuna ilişkin savunmasının tanıklar Şükrü ve Şendoğan tarafından doğrulanmaması,

şikâyet zamanı ve olayın mağdur tarafından sıcağı sıcağına babasına intikali, taraflar arasında mağdurun kendi iffetini ortaya koyacak şekilde sanığa iftira atmasını gerektirir aktif bir husumetin bulunmaması ve tüm dosya içeriğinden, sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, dosyada paranoid şizofreni olup 765 sayılı TCK.nın 46. maddesinden istifade edebileceğine dair sağlık kurulu raporları suretleri bulunan sanığın,

işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı tespit edildikten sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,