Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/8319 K.2014/6548

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdurenin Cumhuriyet Savcılığında alınan 22.08.2008 tarihli beyanında, olay günü sanık ile koyun otlatmaya araziye gittikleri, bir süre sonra yalnız olmalarından ve olay yerinin ıssız olmasından da yararlanarak sanığın hiç bir şey söylemeden rızası dışında yere yatırıp zorla ırzına geçtiği, 08.10.2008 tarihli beyanında, sanık ile arkadaş oldukları ve rızasıyla ilişkiye girdikleri, duruşmada ise, yine cinsel ilişkinin zora dayalı olduğu şeklindeki anlatımlarının aşamalarda çelişki oluşturması,

mağdurenin belinden rahatsızlanması üzerine hastaneye götürüldüğünde 8 aylık hamile olduğunun ögrenilmesi üzerine şikâyetçi olması ve bu tarihe kadar ailesinden kimseye tecavüze uğradığına dair bir beyanda bulunmaması, sanığın da mağdure ile rızası ile birlikte olduğu yönünde savunmada bulunması karşısında, mağdurenin zor iddiasının durumunu çevreye mazur göstermek düşüncesinin sonucu kabul edilmesi gerektiği ve eylemin zorla gerçekleştiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, sanığın TCK.nın 104/1. maddesinde öngörülen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu işlediği,

mağdurenin 08.10.2008 tarihli beyanında sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi ve 22.08.2008 tarihindeki şikâyetin de 5237 sayılı TCK.nın 73/1. maddesinde belirtilen 6 aylık süreden sonra yapılması karşısında, düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine hükmolunması,