Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/8537 K.2014/5410

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 104. maddesinin 1. fıkrasının takibinin şikâyete bağlı olup mağdurenin 30.07.2006 tarihli kollukta vekil huzurunda alınan beyanında şikâyetçi olmadığı anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 73/4. maddesi uyarınca düşmesi yerine, duruşmaya devamla yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

5237 sayılı TCK.nın 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında, mağdureyi rızasıyla hürriyetinden yoksun bırakan sanığın, aynı Kanunun 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği, yine suç tarihinde TCK.nın 234/3. maddesinin de yürürlükte olmadığı gözetilerek ve 7/1. maddesi gereğince sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine mahkûmiyetine kararı verilmesi,