Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/8672 K.2014/6319

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin oturmuş olduğu askeri lojmanlarda nöbet görevini gerçekleştiren sanığın mağdureyi nöbet kulubesinin içinde öpmek ve okşamak suretiyle eylemini gerçekleştirdiği ve mağdureye karşı herhangi bir şekilde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Sanık askeri lojmanların nizamiye nöbetçisi olup, 15 yaşından küçük lojman bahçesinde oynamakta olan mağdureyi nöbetçi kulübesine çağırarak basit cinsel istismar eyleminde bulunmuştur. Sanığın yaptığı görev itibari ile lojmanda dışarıya karşı koruma ve muhafaza mükellefiyeti vardır. Öte yandan yine bu görev itibariyle hizmet ilişkinin varlığı dahi kabul etmek mümkündür. Bu nedenle yerel mahkemenin TCK 103/3 deki artırım maddesini uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.