Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/9080 K.2013/3331

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından katılan sanık ..., tehdit suçundan sanıklar ..., ..., ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; katılan sanık ...'in tehdit suçundan beraatine, diğer suçlardan mahkûmiyetine, sanıklar ..., ... ve ...'nın atılı suçtan beraatlerine dair Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.01.2012 gün ve 2010/161 Esas, 2012/7 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve katılan sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen mahkûmiyet, tehdit suçundan verilen beraat, sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, mahkûmiyet hükmü ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri ile usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekili ve katılan sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK.nın 109/2-3-5 maddelerine göre uygulama yapılırken, sanığın TCK.nın 109/2-3 maddelerine göre 6 yıl hapis olarak belirlenen cezasından, aynı Kanunun 109/5. maddesine göre yarı oranında artrım yapılırken hapis cezasının 9 yıl yerine 7 yıl 6 ay olarak eksik belirlenmesi,