Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/10542 K.2015/6684

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Mağdurenin, sanık...’ın kendisini annesiyle tanıştırmak amacıyla işyerinin üzerindeki ikametine götürmesinin ardından silahla tehdit etmek suretiyle nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu sırada bunu kameraya çekerek kendisini bu görüntülerle tehdit ettiğini, son olarak bu görüntüleri almak amacıyla kendisinin çalıştığı işyeri ile...’ın ikametinin bulunduğu binanın kapıcı dairesine gittiğinde apartmanın kapıcısı olan diğer sanık ...’un kendisiyle zorla cinsel ilişkiye girdiğini, daha sonra...’ın da gelmesinin ardından sanıkların yeniden zorla cinsel ilişkiye girdiğini,

sim kartını çıkartarak telefonunu aldıklarını,...’ın sabah 08:00 sularında geldiğini ve kendisini 15:30’a kadar ...'un çocuklarının da bulunduğu kapıcı dairesinde zorla tuttuklarını beyan ederek üç gün sonra sanıklardan şikayetçi olmuş ise de, mağdurenin telefon hattının kullanıldığı cep telefonlarının imeı numaraları incelendiğinde mağdurenin kullandığı telefon hattının 14.06.2007 tarihinde saat 07:03’te 3535……..140 imeı numaralı telefon ile kullanıldığı,

bir sonraki telefon görüşmesinin 15.06.2007 tarihinde farklı bir imeı numaralı telefon ile yapıldığı ve mağdurenin cep telefonu hattının bu tarihten sonra herhangi bir arama-aranma kaydının bulunmadığı, 14.06.2007 tarihinde ...’ın mağdurenin yanında bulunduğunu beyan ettiği sabah saatlerinde sanığın telefon hattının kapıcı dairesinin bulunduğu adresten farklı baz istasyonlarından sinyal aldığı, bu suretle telefon kayıtları mağdurenin beyanlarını doğrulamadığı gibi mağdurenin sanık ...’un iki çocuğunun bulunduğu kapıcı dairesinde yedi saatten fazla süreyle zorla tutulmasının da hayatın olağan akışına uygun olmadığı,

mağdurenin olay sırasında üzerinde bulunan kıyafetlerini önce küçüldüğü için başkasına verdiği daha sonra ise çöpe attığına ilişkin beyanlarının da inandırıcı olmadığı, sanıkların savunmaları, tanık beyanları, telefon arama-aranma kayıtları ve tüm dosya kapsamından; mağdurenin soyut ve inandırıcı olmayan beyanları dışında sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Sanık... hakkında TCK'nın 102/2-3-d maddeleri uyarınca hükmedilen 10 yıl 6 ay hapis cezasında aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken hesap hatası yapılarak 12 yıl 13 ay 15 gün yerine, 12 yıl 12 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilip TCK'nın 62. maddesi indiriminin de hatalı miktar üzerinden yapılarak neticeten 10 yıl 11 ay 7 gün yerine, 10 yıl 10 ay 12 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

Sanık... hakkında TCK'nın 109/2-3-b-5 ve 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 7 yıl 6 ay hapis cezasında aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 6 yıl 3 ay yerine, 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi,