Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/11043 K.2015/10899

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriği ve kabule göre, sanıkların olay günü saat 06:00 sıralarında cebir kullanmak suretiyle araca bindirerek tehna bir yere götürdükleri mağdureyi saat 09:00'a kadar alıkoyup daha sonra da sanık R...'ın evine götürdükleri sırada mağdurenin araçtan atlayarak sanıkların elinden kurtulduğunun anlaşılması,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 02.10.2012 gün ve 2011/8-778 Esas, 2012/1795 sayılı Kararında da, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile yaptırıma bağlanan hususun bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması ya da kısıtlanması olduğunun ve suçun oluşumu açısından geçmesi gereken süreyle ilgili 5237 sayılı TCK'da herhangi bir açıklama bulunmadığının, ancak, kişisel özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerdiğinden fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince sürmesini gerektirip her olayda da sürenin,

hem fail hem mağdur açısından kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakma niteliğini taşıyıp taşımadığının hâkim tarafından değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, mağdurenin üç saat boyunca alıkonulması suretiyle atılı suçun tamamlandığı gözetilmeden sanıklar haklarında teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin ise 02.01.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.