Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/11500 K.2014/22

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar A.. E.. ve R.. D..'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2012 gün ve 2012/499 Esas, 2012/637 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık Ramazan müdafiin süresinden sonra vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur hakkında Marmara Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 05.08.2012 günlü sağlık kurulu raporunda "mağdura travma sonrası stres bozukluğu ve major depresif bozukluk tanısı konulduğu, TCK.nın 103/6. maddesi kapsamında değerlendirilebilecek olan ruh sağlığındaki bu bozulmada mağdurun başından geçen olayların her birinin ayrı ayrı ya da birlikte etkili olduğu, dolayısıyla bu bozukluğun hangi olaya/olaylara bağlı gerçekleştiğinin tıbben ayırt edilemeyeceği" hususlarının belirtilmiş olması karşısında, sanıklar hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Suçu birlikte işleyen sanıklar hakkında gerekçeli kararda uygulama maddesinin TCK 103/3 yerine 103/3.d olarak gösterilmesi,