Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/11558 K.2016/5849

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenmesi sırasında meydana gelen ve 5237 sayılı TCK'nın 87. maddesindeki neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama halini oluşturmayan eylemlerin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsuru içinde kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde sanıkların iki ayrı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Sanık ...'nün babası ve sanık ...'un dedesi olan ... isimli kişinin, mağdurun karışmış olduğu bir kavga olayını ayırmaya çalıştığı sırada itilerek yere düşmesi neticesinde kalp krizi geçirerek hastaneye kaldırıldığını öğrenen sanıkların bu olayın sebebi olarak gördükleri mağdura yönelik atılı suçları işlediklerinin anlaşılması ve mahkemenin kabulünün de bu şekilde olması karşısında, kavga olayında ilk haksız hareketin kim tarafından meydana getirildiği hususu üzerinde durularak sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Hükümlerden sonra 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden verilen kısmi iptal kararı nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,