Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/11675 K.2015/10673

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde yokluğunda verilip kendisine 27.02.2012 günü usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenen kanuni bir haftalık süre geçtikten sonra 07.03.2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre sanığın, 15.10.1992 doğumlu olup, suç tarihinde onaltı yaşı içerisinde bulnan mağdurenin göğüslerine dokunması şeklindeki eyleminin TCK'nın 103/1. maddesinde tanımlanan çocuğun basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu halde, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nın 102/1. maddesinde düzenalenen basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,