Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/11879 K.2014/9207

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında mağdure ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve mağdure ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan mağdure ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanık hakkında mağdure ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın bıçakla tehdit ederek apartman sığınağına götürdüğü mağdureye, “Elbiseni çıkar, seni arkadan yapacağım” şeklinde sözler söylediği, mağdurenin bağırması üzerine ağzını kapattığı, mağdurenin üzerine hamle yaptığı sırada mağdurenin, sanığın elindeki bıçağı kapıp bağırarak sığınak kapısını açtığı, sanığın da mağdurenin bağırması nedeniyle kaçarak apartmandan uzaklaştığı anlaşılan olayda; sanığın mağdureye seni arkadan yapacağım şeklindeki sözleriyle nitelikli cinsel istismar kastını ortaya koyduğu,

mağdurenin ağzını kapatıp apartman sığınağına indirmek ve üzerine doğru eğilmek suretiyle başladığı icrai haraketlerini, mağdurenin bağırma seslerinin çevreden duyulabilme ihtimali nedeniyle tamamlayamadığı gözetilmeden, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.05.2008 tarihli raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulmaması nedeniyle, Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulunun düzenlediği rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,