Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/1359 K.2014/10781

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın tek görgü tanığı konumunda olan ve kovuşturma aşamasında beyanları tespit edilmeyen tanık D..’in duruşmaya çağrılarak dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

İddianamede sevk maddesi olarak gösterilmediği halde, CMK.nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden müsadereye hükmolunması,

Adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılmaması,

Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Sanığın gözaltında kaldığı bir günlük sürenin karar başlığında gösterilmemesi ve şahsi hürriyeti sınırlama sonucu doğuran sürelerin TCK.nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi,