Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/1510 K.2013/3553

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), kasten yaralama, tehdit, cinsel taciz, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.10.2012 gün ve 2012/62 Esas, 2012/244 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğü giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup,

cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından verilen cezaların tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık hakkında kurulan diğer hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan sanık hakkında TCK.nın 31/3. maddesinin, aynı Kanunun 61/5. maddesindeki sıraya uygun olarak, 103/6. maddesiyle tayin edilen ceza üzerinden uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde TCK.nın 31/3 maddesinin 103/6. maddesinden önce uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak mahkemenin takdiri de gözetilerek hükümde yer alan “suça sürüklenen çocuğun suç tarihindeki yaşı göz önüne alınarak sanık hakkında tayin edilen TCK.nın 31/3 maddesi gereğince takdiren 1/3 oranında indirim yapılarak 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin hükümden çıkarılması,