Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/2107 K.2014/11798

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalardaki savunmalarına, mağdurenin 15 yaşını doldurmadan kocası tanık Uğur'la kaçıp, Uğur'un bu sebeple çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûm olması ve sorumlu olarak da sanığın görülmesine, eylemin sanıkla üç aydır ayrı evlerde yaşayan ve boşanma aşamasında olan anne Kadriye tarafından son eylemden 5-6 ay sonra intikal ettirilmesine, şikâyetin olay günü sanığın Uğur'la hakaret nedeniyle kavga etmesinden sonra yapılmasına, Uğur'la cezaevinde aynı koğuşu paylaşan tanıklar M..

C.. ve Halil'in.

Uğur'un sanık hakkında "O beni cezaevine attırdı, ben de ona iftira edip attıracağım" şeklinde kendilerine beyanda bulunduklarına dair tanıklıklarına, mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığına dair Manisa Ruh Sağlığı Hastahanesinin 03.08.2011 tarihli raporuna tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,