Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/2282 K.2014/12465

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Soruşturma aşamasında kollukça mağdur sıfatıyla alınan beyanında, Şenay'ın fuhuş yaptığını, kendisini de fuhuşa teşvik ettiğini, Şenay'ın evinde kaldığı gecelerde eve gelen erkeklerin bir kısmı ile kendisinin de cinsel ilişkiye girdiğini, hatta Şenay'ın tanık Hakan ile cinsel ilişkiye girdiği gece kendisinin de Hakan'ın arkadaşı Evren ile cinsel ilişkiye varmayan birliktelik yaşadığını, Şenay'ın kendisine Bandırma İlçe Emniyet Müdürlüğünde görevli Bekir komiserden bahsederek, Bekir'i tanıdığını, yaptığı işi herkesin bildiğini ancak Bekir varken kimsenin evini basamayacağını, Bekir'in S.

S. adında bir kadınla ilişkisinin olduğunu, o yüzden sürüldüğünü söylediğini ifade eden sanığın beyanları nedeniyle mağdure Şenay hakkında fuhuş suçundan, müşteki Bekir hakkında ise görevi kötüye kullanmak suçundan soruşturma açıldığı, Şenay'ın bir gün gözaltında kaldığı, sanığın Cumhuriyet Savcılığında alınan ifadesinde kollukta verdiği beyanlarının doğru olmadığını söylemesi üzerine mağdure ile müşteki hakkında delil yetersizliğinden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip sanık hakkında iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı dava açılıp mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, iftira suçunun oluşabilmesi için;

yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı, beyanları alınan tanıkların ifadeleriyle ve mağdurenin evinde suç tarihinde 1 ay kadar önce fuhuş ihbarı üzerine yapılan arama sonucu tanzim edilen tutanak ile desteklendiği, tanıklardan Hakan, Evren ve S.

S.'ın da sanığın suça konu beyanlarını doğrular nitelikte ifade verdikleri, sanığın iddialarının ispat edilememesinin iftira suçunun kanıtı sayılamayacağı kaldı ki mağdur ve müşteki hakkında atılı suçu işlemediklerinin sabit olması sebebiyle değil delil yetersizliği sebebiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla, sanığın yasal unsurları itibariyle oluşmayan iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,