Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/4302 K.2014/14233

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine uygun şekilde, sanığın kardeşi olan mağdura yönelik 2010 yılı içerisinde organ sokmak suretiyle cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdiği, 2011 yılında ise organ sokma olmadan basit cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdiği mahkemece kabul edilmiş ise de, dosyada bulunan nüfus kayıt örneğine göre sanığın 11.04.1998 doğumlu olduğu, bu kapsamda 2010 yılında gerçekleştirdiği eylemleri 12 yaşını ikmal ettiği 11.04.2010 tarihinden önce mi yoksa sonra mı gerçekleştirdiğinin tespiti için, anne, sanık ve ilk olayın kendisine anlatıldığı rehber öğretmen dinlenilerek suç tarihinin kesin olarak belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,