Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/4430 K.2014/14766

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma aşamasında beyanları alınan tanıklar .... ve ....'in, sanığın üzerine atılı bulunan kötü muamele suçunu işlediğine dair görgüye dayalı kesin bir bilgilerinin olmayışı ve bu itibarla tanık beyanlarının yargılamaya bir yenilik katmayacağı anlaşılmakla, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.12.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin anlatımları, sanığın savunması ve tüm dosya içeriğine göre; olay tarihinde sanığın eşi olan mağdureyi aralarında çıkan tartışma üzerine müşterek konutlarından kovduğu, mağdurenin de yeğeni olan tanık ....'in evine giderek kaldığı anlaşılmakla sanığın eyleminin aile hukukundan kaynaklanan yükümlülük kapsamındaki barınma hakkının ihlali niteliğinde olduğu ve eylemine uyan TCK.nun 233/1. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyoruz.