Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/4788 K.2015/2696

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunla ekli 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen 3000 TL (dâhil) adlî para cezasına ilişkin hükümlere yönelik temyiz yoluna başvurulamayacağının belirtilmesi karşısında, sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından doğrudan verilen adli para cezaları 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... müdafiin bu hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ayrıca sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hapis cezasının TCK.nın 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği anlaşılmakla; 14.04.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunla ekli 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarının kesinlik sınırı içerisinde olduğundan, bu hususta tebliğnamede temyiz talebinin reddini isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.