Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/5208 K.2013/7051

Cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükunu bozma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 28.04.2011 gün ve 2010/169 Esas, 2011/40 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan hükmolunan sonuç adli para cezasının miktarına göre; 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca 3.000 TL dahil 3.000 TL'ye kadar doğrudan hükmedilen adli para cezaları kesin olup temyizi kabil olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun bünyesinde teselsülü barındırdığı gözetilmeden, sanığın cezasının aynı Kanunun 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayini,