Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/5681 K.2014/14280

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Katılan mağdurenin aşamalarda değişmeyen ve tutarlı anlatımları, tanık beyanları, taraflar arasında mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektirir bir husumetin bulunmaması, mağdurenin mahkemede dinlenmesi sırasında hazır bulundurulan psikolog bilirkişinin, mağdurenin sorulan soruları algılamakta ve cevap vermekte zorlanmadığı, zamana ve mekana yöneliminin tam olduğu, yaşadıklarını anlatırken kullandığı dilin içinde bulunduğu gelişim dönemiyle uyumlu olduğu,

beyanlarına itibar edilebileceğine dair beyanları, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna dair İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesinın 20.04.2011 tarihli raporu ve tüm dosya içeriğinden, sanığın üzerine atılı çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere.

Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinden, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine