Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/5779 K.2015/5075

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde onyedi yaşında olan mağdura yönelik sürtünmek suretiyle bedensel temas içeren eylemde bulunan sanığın 5237 sayılı TCK.nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararın da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve mağdurun dosyaya yansıyan maddi bir zararı da bulunmadığı gibi sabıkası olmayan sanık hakkındaki hapis cezasının da yeniden suç işlemeyeceği kanaati oluştuğu için ertelendiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar incelenip değerlendirilmeden “Mağdurun şikayetçi olduğu ve zararının giderilmediği” gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Hapis cezasına mahkûmiyetin sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,