Çocuğun nitelikli cinsel istismarına
teşebbüs suçundan mahkûmiyetine, konut
dokunulmazlığının ihlali suçundan kamu
davasının düşmesine
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;
Dosya kapsamına göre suç tarihinde 6 yaşında bulunan mağdurenin babasının sanıktan şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, mağdure için CMK.nın 234/2. maddesine göre görevlendirilen vekilin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etmeye hakkı bulunmadığından, zorunlu vekilin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiinin temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs eyleminden 5237 sayılı TCK.nın 103/2 ve 103/4. maddeleri uyarınca verilecek cezada aynı Kanunun 35/2. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle yapılacak indirimin, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu geçitli suçlardan olup olayın oluş şekline göre de TCK.nın 103/1. maddesini de kapsaması ve mağdureye verilmek istenen zarar ve tehlikenin ağırlığı da gözetilerek hakkaniyet gereği çocuğun basit cinsel istismarı suçunun temel haline ilişkin 103/1. maddesinde öngörülen cezanın altında olmayacak oranda belirlenmesi gerektiği gözetilmeden indirimin fazla yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.