Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/6151 K.2015/823

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemesinde;

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda, mağdura yönelik birden fazla kez çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlemesi nedeniyle hakkında koşulları oluştuğu halde TCK.nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 03.11.2011 tarihli raporunda mağdurdaki bulguların travma sonrası stres bozukluğu ile uyumlu olduğu, maruz kaldığı iddia edilen cinsel istismar eylemi sonucu ruh sağlığının bozulduğu açıkça belirtildiği halde, bozulmanın kalıcı olmadığından bahisle sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde, kiralamış olduğu evde civar mahallelerdeki çocuklara dini eğitim veren sanığın, ailesinin de rızası dahilinde bu evde kalan mağduru, evin kantin bölümüne çağırarak kapıyı kilitledikten sonra mağdura yönelik basit cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında eylemin cebir, tehdit veya hileyle gerçekleşmediği gözetilerek TCK.nın 109. maddesinin 1. fıkrası ile cezalandırılması gerekirken aynı maddenin 2. fıkrasına göre mahkûmiyetine karar verilmesi sonucunda fazla ceza tayini,