Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/7025 K.2015/5874

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ...'ın yokluğunda verilen karar 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince tebliğ edilmekle birlikte tebliğ mazbatasında Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 35. maddesine göre tebliğ evrakı kime verilmiş ise onun adı, soyadı, sıfatı ve imzasının bulunmasının zorunlu olmasına karşılık evrakın bırakıldığı bildirilen mahalle muhtarlığının ismi ve muhtarın imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafiin 21.01.2013 tarihinde öğrenmekle yaptığı temyizin süresinde olduğu anlaşıldığından, 06.02.2013 günlü temyizin reddine ilişkin Ek Karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından, olay tarihinde onbeş-onsekiz yaş grubunda olan mağdurenin rızası ile sanıklarla birlikte evinden ayrıldığına ilişkin sanıklar ... ve Nesim ile temyize gelmeyen sanık Ahmet'in aşamalarda, mağdurenin annesi ... ile babası ...'nin Cumhuriyet Savcılığı ve duruşmadaki ifadeleri, olaydan sonra mağdure ile sanık ...'ın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıtlarında 31.07.2011 doğumlu Muhsincan isimli müşterek çocuklarının da olması karşısında mağdurenin savcılık ifadesindeki zor iddiasının durumunu çevreye mazur gösterme düşüncesinin sonucu olabileceği düşünülmeden,

suçun sübutuna yönelik olayın aynı zamanda tanığı olan mağdurenin 31.10.2012 tarihli tutanakta bildirilen telefon numarası ve yeni adresinden araştırılıp duruşmada usulüne uygun biçimde dinlenilmeden mahkûmiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 210/1 ve 236/2. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Sanıkların eylemini cebir ve tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen, hangi eylemlerinin cebir ve tehdit içerdiğinin gerekçede tartışılmaması ve önce 5237 sayılı TCK'nın 109/1. daha sonra 109/2. maddeleri tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması,

Olay tarihinde sanık ...'ın nişanlısı olan mağdurenin sanıklar tarafından kaçırılması nedeniyle, ek savunma hakkı verilmesinin ardından atılı suçtan mahkûmiyet hükümleri kurulurken TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,