Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/7360 K.2013/8650

Nitelikli cinsel saldırı, şantaj ve eziyet suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.11.2007 gün ve 2007/257 Esas, 2007/348 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında cinsel saldırı ve şantaj suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, reşit mağdurenin, arkadaşı olan sanıkla rızası ile cinsel ilişkide bulunduğunu belirtmesi, bu sırada çekilen görüntülerin, cinsel ilişkinin sürdürülmesine yönelik şantaj amaçlı olarak kullanıldığına dair delil bulunmaması ve mağdurenin şikâyet tarihinden bir hafta öncesinde sanığa gönderdiği mesajlarda sanıktan ayrılmak istemediğini ifade etmesi karşısında, cinsel ilişkinin tehdit ve şantaj yoluyla elde edilen ve hukuki geçerliliği olmayan bir rızaya dayalı olduğunun kabul edilemeyeceği anlaşılmış ve cinsel saldırı ile şantaj suçlarının unsurlarının oluşmadığı düşüncesiyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında eziyet suçundan verilen hükme ilişkin katılan vekilinin temyizine gelince;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın kız arkadaşı olan mağdureyi ayrı ayrı zamanlarda olmak üzere, 18-19 Eylül 2005 tarihleri arasında bir kez yumruk ve tekme ile bir kez de kemerle olmak üzere iki kez dövdüğü, 1 Ekim 2005'te sigara ile avuç içini yaktığı, 6 ekim 2005'te demir boru ile vurduğu, 11 Ekim 2005'te ise kontağı ısıtıp eline bastırdığı ve bu eylemler neticesinde basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda, sanığın eylemlerini, sistematik ve süreklilik arzetmeyecek şekilde gerçekleştirdiği anlaşılmakla, mağdureye karşı 1 kez TCK.nın 86/2. maddesinde öngörülen kasten yaralama suçundan, 4 kez de TCK.nın 86/2. maddesinde öngörülen ve silah kabul edilebilecek kemer, demir boru, yanık sigara ve kızdırılmış anahtarın suçta

kullanılması sebebiyle TCK.nın 86/2-3 maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılması yerine yazılı şekilde dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi,