Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/7436 K.2014/18

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık A.. A..'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2013 gün ve 2010/153 Esas, 2013/103 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, mağdurenin sanıkla mesajlaşmasını ablasının fark etmesi üzerine olayın adli makamlara intikal ettiği, yine mağdurenin soruşturma sırasında verdiği ifadesinde sanıkla yaşadığı ilk olaydan sonra da arabayla gezerken araç içerisinde sayısını hatırlamayacak kadar ilişkiye girdiğini beyan etmesi ile mağdurun sanığın evindeki eşyaların ayrıntılarını bilmesi ve verdiği bilgilerin sanığının eşinin ifadesi ile uyumlu olması karşısında, olayda cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedenle cinsel ilişkinin gerçekleştiği hususunun şüphede kaldığı, bu hal ile sanığın eyleminin reşit olmayan ile cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,