Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/8230 K.2015/8439

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları ile bunu destekleyen annes ile ablası tanık .. ve rehberlik öğretmeni tanık ..'in beyanları, sanığın çelişkili savunmaları, mağdurenin ifadelerine itibar edilebileceğine dair duruşmadaki psikolog gözlemi ve tüm dosya içeriğinden;

sanığın, dayısının kızı olan mağdureye yönelik olarak 2010 yılının Mayıs ayından başlayarak 2011 yılı Mart ayına kadar devam eden süreç içerisinde akrabaları olması sebebiyle evlerine gittiğinde ev içerisinde yalnız yakaladığı anlarda mağdurenin göğüslerine dokunmak, arkasından sarılmak şeklinde cinsel hareketlerde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dolayı, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan ya da Adli Tıp Kanununun 7,

23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun teşekkül ettirilmiş yüksek öğrenim kurumlarına bağlı hastanelerden rapor alınıp, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de dikkate alınarak lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya