Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/8355 K.2015/10739

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Mahkemece beyanının alındığı 11.11.2009 tarihinde onbir yaşı içerisinde bulunan mağdure B...'ın velisi olan müşteki N...'ın sanıktan şikâyetçi olmadığını bildirmesi karşısında, hükmü temyize hakkı bulunmayan mağdure B... vekilinin vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin mağdureler K..., K... ve E... vekili ile sanık müdafiin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle evrak tetkikedildi.

5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdureler K...,

K... ve E...'a baroca tayin edilen zorunlu vekilin duruşmada sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükümleri temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdureler K..., K... ve E...'un davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. N.. K..'un katılanlar K..., K... ve E... vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra yapılan incelemede gereği düşünüldü: