Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/9599 K.2013/10611

Evi terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sırasında, sanıkların 18 yaşından küçük olduğu ve Hakimler Savcılar Yüksek Kurulunun 03.11.2008 tarihli ve 373 sayılı Kararı ile Denizli Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmesi sebebiyle yargılamanın Denizli Çocuk Mahkemesinde yapılması gerektiğinden bahisle, Çivril Sulh Ceza Mahkemesince verilen 02.04.2012 tarihli ve 2012/89 Esas, 2012/169 sayılı görevsizlik kararını müteakip, Denizli Çocuk Mahkemesinin 02.01.2013 tarihli ve 2013/1 Esas,

2013/1 sayılı Kararıyla görevsizlik kararı verilmesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesince, Çivril Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin verilen 05.02.2013 tarihli ve 2013/63 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde, Dosya kapsamına göre, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 25/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemesi, tek hakimden oluşur.

Bu mahkemeler her il merkezinde kurulur. Ayrıca bölgelerin coğrafi durumları ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak belirlenen ilçelerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun olumlu görüşü alınarak kurulabilir" hükmü ile anılan Kanunun 27/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresi, kurulduğu il ve ilçe mülki sınırlarıyla belirlenir" şeklindeki düzenlemelerden, il çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin il mülki sınırları ile belirlendiği,

ilin mülki sınırlarının ilçeleri de kapsayan idari sınırları ihtiva ettiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun da Denizli Çocuk Mahkemesinin yargı alanındaki sınırlarını değiştirdiğine veya daralttığına ilişkin herhangi bir kararının da bulunmadığı,

bu hususun benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 10.10.2006 tarihli ve 2006/10983-7328 sayılı ilamı ile de kabul edilmiş bulunduğu gözetilmeden Denizli Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 09.07.2013 gün ve 94660652-105-20-5194-2013/11173/44390 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü: