Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/10611 K.2015/881

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığa isnat olunan yağma suçunun 5237 sayılı TCK.nın 149/1-a maddesinde düzenlendiği, anılan maddede öngörülen cezanın üst sınırına ve sanığın suç tarihinde 17 yaşı içinde bulunmasına göre, suçun 5237 sayılı TCK.nın 66/1-d ve 2. fıkrası uyarınca 10 yıllık aslî dava zamanaşımına tâbi olduğu ve sanığın sorgusunun yapıldığı 25.10.2004 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin 14 yaş 5 aylık olup suç tarihinde 15 yaşını tamamlamadığı, oluşa uygun kabule göre de, sanığın mağdureye yönelik organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği nitelikli cinsel istismar eylemi nedeniyle bu fiilin suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK.nın 414/2. maddesinde belirtilen suçu oluşturup, cinsel istismar suçuyla ilgili suç tarihinden sonra yürürlüğe giren kanunlar ile de

karşılaştırma yapılarak lehe kanun belirlendikten sonra hüküm kurulması yerine, olayda uygulama yeri bulunmayan 765 sayılı TCK.nın 416/1. maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,