Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/11016 K.2017/5134

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin duruşmada alınan beyanında olaydan sonra özel psikologlara giderek tedavi olduğunu ifade etmesi karşısında; bu kapsamda yaptığı ödemeler tespit edilerek bunun tarafından karşılanıp karşılanmayacağı sanığa sorulmadan, yazılı şekilde mağdurenin zararı giderilmediğinden bahisle sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı kararı verilmesi,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûm edilen sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,