Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/11310 K.2017/5536

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre sanığın, olay günü mağdure bayanlar tuvaletindeki kabinde bulunduğu sırada bitişikteki kabinin alt kısmından mağdureyi izleme şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde cinsel taciz suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.07.2010 gün ve 2010/1467 Esas, 2010/2898 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl hapis cezasının kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve 6545 sayılı Kanun ile TCK'nın 191. maddesinde değişiklik yapılıp bu kapsamda anılan suç yönünden koşulların oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" veya "davanın düşmesi" seçeneklerine de yer verilmesi karşısında, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak kanun değişikliği sonrası mahkemesince değerlendirme yapılıp yapılmadığı hususu araştırılarak sonuca göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,