Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/1135 K.2016/116

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde; Mahkemece 09.05.2012 tarihinde tefhim olunan hükmü, sanığın 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra 18.05.2012 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Sanıklar... ile...'ın temyiz istemlerenin incelenmesine gelince;

Sanıklar... ve...’ın diğer sanık ...'le birlikte olay yerine gitmesinin ardından ...'in mağdurenin arkasından yaklaşarak onu tutup araç içerisinde bekleyen ... ile...’a "gelseniz ya, yakaladım kızı, gelin de yardım edin, arabaya atıp kaçıralım" diyerek yardım istediği, ancak adları geçen sanıkların yardıma gelmemeleri nedeniyle mağdurenin direncini kırıp araca bindiremediği, bu surette işlemeyi kastettiği suçun teşebbüs aşamasında kaldığı,

sanıklar ... ile...’ın ise birlikte işlemeyi tasarladıkları suçu işlemekten gönüllü olarak vazgeçtikleri ve bu ana kadar gerçekleşen eylemlerinin herhangi bir suç unsuru taşımadığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 41/1. maddesi gereğince beraatlerine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,