KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2014/11352 E., 2015/2687 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı
- Hüküm
- Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın eylemini öz kızlarına karşı velâyet hakkını kötüye kullanarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/5. maddesi gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar velâyet hakkının kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan ...Kurumu ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiyle düzeltilmesi mümkün olduğundan, mahkemenin alt sınırdan uygulaması da nazara alınarak,
hüküm fıkrasında sanık hakkında mağdur...'e yönelik bölüme "Suçu, 5237 sayılı TCK.nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği anlaşılan sanığın TCK.nın 53/5. maddesi gereğince bu hak ve yetkileri 6 yıl 8 ay süreyle cezanın infazından sonra işlemek üzere kullanmaktan yasaklanmasına" ve hüküm fıkrasında mağdur ...'ye yönelik bölümde "Suçu,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2014/11352, K. 2015/2687, 12 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama