Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/11451 K.2015/2447

Mahalli mahkemece verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü kanuni 1 haftalık süre geçtikten sonra 03.04.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre de, sanığın öz kardeşi olan mağdureye yönelik 15 yaşından küçük olduğu dönemde cebir ve tehdit kullanarak zincirleme şekilde basit cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu, aradan 5 yıl geçtikten ve mağdure 18 yaşını tamamladıktan sonra yine cebir ve tehdit kullanarak zincirleme şekilde nitelikli cinsel saldırı eylemlerinde bulunduğunun sabit olduğu olayda, sanığın eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunda düzenlenen 31.07.2014 tarihli raporda,

suç ayrımı yapılmadan "...mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, dolayısıyla 2007 ve 09.01.2012 tarihlerinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun" belirtilmesi karşısında; adli tıp uygulamalarına göre, ruh sağlığının farklı eylemler nedeniyle birden fazla kez bozulabileceği hususu da gözetilerek mağdureye yönelik gerçekleşen suçlardan hangisine bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğu,

her iki suçun da işlenmesi neticesinde mi ruh sağlığının bozulduğu veya mağduru bulunduğu her iki suç nedeniyle ayrı ayrı mı ruh sağlığının bozulduğu hususlarında açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mahkemece mağdurenin ruh sağlığının basit cinsel istismar eylemleri nedeniyle bozulduğu kabul edilerek sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması, nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken ise 102/5. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

Sanığın, nitelikli cinsel saldırı suçunu öz kardeşine karşı işlemesi nedeniyle cezasında artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin TCK.nın 102/3 yerine, 103/3. maddesi olarak yanlış yazılması suretiyle ...nın 23/6. maddesine aykırı davranılması,

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,