Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/11846 K.2015/6700

İlk derece mahkemesince verilip re'sen de temyize tâbi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ..'un 24.11.2011 tarihinde kolluğa müracaat ederek ailesiyle birlikte İzmir ilinde yaşadıkları sırada babası olan sanığın 2000 yılında kendisine yönelik nitelikli cinsel saldırıda bulunduğunu belirterek şikâyetçi olmuş ve annesinin de bu durumu bildiğini belirtmiş ise de, on bir yıl boyunca olayın mağdur ile annesi tarafından adli makamlara intikal ettirilmediği gibi anılan eylemden sonraki dönemde mağdur ve annesinin 2010 yılına kadar sanıkla birlikte yaşamaya devam edip bu tarihte aile içindeki tartışmalar sonucu mağdur ve annesinin Ordu iline taşınması nedeniyle taraflar arasında husumet oluştuğunun anlaşılması,

hadisenin intikal şekli, süresi ve zamanı ile tüm dosya içeriği karşısında, sanığın inkara yönelik savunmasının aksine cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

Uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 49. maddesi uyarınca aynı Kanunun 103/6. maddesinin 15 yıldan 20 yıla kadar hapis cezasını gerektirdiği ve sanık hakkında TCK'nın 103/2-3-4 maddelerinin uygulanması ile bulunan hapis cezasının ise 20 yılı aşması nedeniyle aynı maddenin altıncı fıkrasının uygulanma olanağının kalmadığı gözetilmeden sanığın cezasının ayrıca bu fıkraya göre de artırılması,