Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/11930 K.2017/5994

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Mahkemece yüzüne karşı verilen 07.02.2013 günlü hükümleri sanıklar müdafiin CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra ibraz ettiği 04.04.2013 günlü dilekçeyle temyiz ettiği, katılan ...'in ise atılı suçlardan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi, usulsüz olarak verilen katılma kararının da bu hakkı vermeyeceği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere,

hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup buna göre mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün miktar itibariyle CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olması nedeniyle temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşıldığından,

anılan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik katılan ...'in temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: